Πότε θα πάψουμε να ζούμε με τα φαντάσματα?

Επηρεασμένη από την προεκλογική πραγματικότητα των πολλών, κρατώντας απόσταση από όλο αυτό το δήθεν, καταλήγω στις δικές μου διαπιστώσεις στα δικά μου συμπεράσματα.                                                                                                           Αποφέυγοντας περιττές εξιστορήσεις της υφιστάμενης κατάστασης, είναι άλλωστε γνωστή σε όλους μιας και τη βιώνουμε, θα προσπεράσω ακόμα και όλους αυτούς τους πολιτικούς και τα κόμματα που ΖΗΤΑΝΕ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ δια της ψήφου μας, για όλα όσα έχουν ήδη πράξει και για όλα όσα έχουν δεσμευτεί να πράξουν εναντίον μας, εναντίον της χώρας και της συνέχισης μας, σε κάθε τομέα και σε κάθε επίπεδο. Αυτό που πάσχει περισσότερο απ όλα πιστεύω και χρήζει σοβαρής εξέτασης είμαστε εμείς.                                                                                  Η κοινωνία που αναδεικνύει αυτές τις πολιτικές, αυτές τις ποιότητες, αυτά τα άτομα με αυτές τις ικανότητες και αυτές τις προθέσεις!                     Η κοινωνία που την ώρα που χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια της δεν ενεργοποιείται να σωθεί παρά ακόμα αρέσκεται στο να βασίζεται σε σωτήρες…. και όχι μόνο αυτό, αλλά διαιρείται κιόλας,για να υποστηρίξει το κάθε κλάσμα της και από ένα διαφορετικό σωτήρα.   Έτσι αρχίζουν οι αντιπαλότητες οι έχθρες οι κόντρες ο ανταγωνισμός για το ποιός θα αναδείξει τον δικό του αρχηγό…και ξεχνάνε όλοι πως το θέμα ήταν να οργανώσουν όλοι μαζί τη σωτηρία τους.                             Όλα αυτά συμβαίνουν τα 5 τελευταία χρόνια όπου έχουμε αλλάξει 5 φορές αρχηγό…
Που καιρός για επανάσταση με τόσους αρχηγούς που ασχοληθήκαμε!!
Πέρα όμως από το να θίξουμε το θέμα καλό είναι να αναζητήσουμε και την γενεσιουργό αιτία.                                                                                                            Τι φταίει και ένα έθνος ολόκληρο εγκλωβίζεται σε κομματικές προτιμήσεις την ώρα που έχει καυτά προβλήματα να λύσει?                                                                                                                                          Την ώρα που οι εξελίξεις τρέχουν με ρυθμό εισβολής, εμείς κοιτάμε από την άλλη.
Κατόπιν αρκετής σκέψης, αρκετών συζητήσεων και συναναστροφών, έχει πάρει δυναμική η εξής εικόνα..
Μας κυνηγάει το φάντασμα του εμφυλίου!                                                     Βέβαια τώρα οι περισσότεροι έχετε άλλα που σας απασχολούν και αυτό, σας φαίνεται άσχετο για να το ψάξετε…
Όμως μιας και ο εμφύλιος πόλεμος είχε τις μεγαλύτερες απώλειες που γνώρισε η χώρα από το 1830 έως σήμερα, πολλοί από εμάς έχουν απωλέσει κάποιον ή κάποιους από τους προγόνους τους…
Έτσι μνήμες κυτταρικές, κληρονομικές, γονιδιακές, παραδόσεις και πεποιθήσεις προερχόμενες από το σύστημα μας (οικογένεια), συνειδητά ή υποσυνείδητα μας επιβαρύνουν στην εδώ και τώρα ζωή μας!  Ας δούμε πως από τις παρελθοντικές λάθος επιλογές, αυτές των προγόνων μας, εισπράξαμε πόνο, τραύμα, απώλεια.. μας έμεινε κυρίαρχο ένα μίσος τόσο φαιδρό σαν αυτό των Βροντάκηδων και των Φουρτουνάκηδων. Αυτό είναι που κατά βάθος θρέφει ακόμα την διαίρεση μας με τις αριστερών ή δεξιών φρονημάτων κομματικές προτιμήσεις και εμμονές . Αυτό είναι το σημείο που μας “γαργαλάει” το πολιτικό -κομματικό σύστημα με τις εκλογές του, εκεί τσιμπάμε..κατά την δική μου βέβαια εκτίμηση…ψυχολόγος δεν είμαι αλλά η αίσθηση μου σε αυτό το συμπέρασμα με οδηγεί. Πέρα από τα προσωπικά κοντόφθαλμα οφέλη τα οποία όλοι έχουμε μάθει να εξυπηρετούμε σε πρώτο πλάνο.
Αν δεν κάνουμε τις απαραίτητες συνειδητοποιήσεις και αποκοπές από το παρελθόν, στο μέλλον δεν πάμε πάντως. Εδώ θα λιμνάζουμε κι αν επιμείνουμε κι άλλο στις εμμονές, μας βλέπω στο τέλος ικανούς μόνο για άλλο ένα μεταξύ μας αιματοκύλισμα… έχοντας ξεχάσει όπως φαίνεται τι είχαμε ξεκινήσει να πολεμήσουμε…θα πολεμήσουμε τον εαυτό μας για άλλη μια φορά. Μην ξεχνάμε πως και ιστορικά ως λαός οι Έλληνες όσο μεγάλους πολέμους έχουν κάνει με άλλα κράτη, άλλο τόσο μεγάλους έχουν κάνει και μεταξύ τους. Πλησιάζουμε άραγε στο να διδαχθούμε από το παρελθόν και να πάψουμε να ζούμε με τα φαντάσματα που ζητούν εκδίκηση για τα λάθη των προγόνων μας; Πλησιάζουμε στο να βρούμε τα κοινά και να ξεχάσουμε τις διαφορές μας; Να βρούμε και να σταθούμε σε αυτό που μας ενώνει και να αποποιηθούμε ότι μας διαιρεί; Ας θυμηθούμε πως στο Σύνταγμα δεν ρωτάγαμε ποιός ήταν ο διπλανός μας, απλά ενωθήκαμε και κάναμε τη διαφορά, η αντίσταση μας τότε ήταν φανερή … Αν όλα αυτά σας φαίνονται άσχετα ..καλές εκλογές να έχετε.

ΕΝΑΤΗ Εναλλακτική Τηλεόραση
https://enalatv.wordpress.com/
enatiwebtv.gr                                                                                                                           email: enalatv@gmail.com
Σύνταξη – Επιμέλεια: Αγγελική Μαυροδάκου-Μαυροειδή

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s